Op het moment dat ik dit schrijf ligt de temperatuur in ons land tussen de 5 en 10 graden. Boven nul wel te verstaan. Molshopen geven aan dat de beestjes onder de grond al denken dat het voorjaar is aangebroken. Bepaalde bloemen en planten, zoals narcis en forsythia, lopen al uit. Het moet niet gekker worden! Maar of het een GROEN jaar wordt voor onze ACN leden zal in belangrijke mate afhangen of we als branche vooruitgang weten te boeken met allerlei initiatieven op het gebied van duurzaamheid.

Graag leg ik op basis van onze eigen ervaringen bij Blue Water uit waarom ik vind dat expediteurs e-Freight moeten gaan doen. De kennis van zaken over e-Freight in 2009 beperkte zich bij ons tot de FWB berichtenstructuur. Tot medio 2011 werd er uitsluitend gebruik gemaakt van de papieren airwaybill. Behalve een onvolledige FWB structuur beschikten wij over geen gereedschappen om e-Freight te bedrijven.

Recent was er weer een geval van IATA fraude. Eén van onze leden had een CASS betaling gedaan en ontving daarna een email van Thomas Windmuller, Vice President IATA, met het verzoek om nadere informatie over de betaling. In de e-mail stond dat “IATA” nog geen betaling zou hebben ontvangen. Verder werd verwezen naar een correct IATA adres: www.casslink.iata.org, maar het e-mailadres sloeg nergens op: IATA.costomerservice@centrem.sk.

Gelukkig zagen we dat en hebben we de fraudepoging zo verijdeld.

‘Air Cargo Netherlands (ACN) is een unieke organisatie, wereldwijd’, geeft voorzitter Paul Parramore aan. ‘Alle belangen op het gebied van luchtvrachtvervoer zijn vertegenwoordigd in ACN.

Dat betekent dat er tegenstrijdige belangen met elkaar aan tafel zitten. Maar wanneer iedereen de juiste instelling en doel voor ogen heeft, kom je een heel eind.‘

We kregen een uitnodiging om op 1 april deel te nemen aan het overleg “Digitale ronde Witboek Transport”. In het circus theater in Scheveningen nog wel. Weliswaar op een tijd (van 12.00-14.30 uur) dat Mary Poppins nog niet te zien is, maar toch?! Nee, het bleek geen grap te zijn. Via de e-mail volgden al gauw meer mails met de nodige bijlagen, waaronder een concept van de Europese Commissie “Roadmap to a single European transport area – white paper on competitive and sustainable transport” van 21 februari 2011.

Passagiersterminal, vrachtterminal, waterterminal? Het moet niet gekker worden, zult u zeggen! Een waterterminal? Waar? Bij Schiphol? Toch vormde het plan voor een waterterminal in het ontwikkelingsgebied “Amsterdam Connecting Trade” (ACT) het onderwerp van gesprek tijdens een consultatiesessie die Schiphol Area Development Company (SADC) op 31 januari organiseerde in het raadhuis van de Gemeente Haarlemmermeer. De terminal zou een nieuw logistiek knooppunt moeten vormen aan de Ringvaart ten zuiden van Schiphol.

Wat doen jullie in de luchtvracht aan duurzaamheid, is een vraag die mij steeds vaker wordt gesteld. Sustainability, wie kan er nog omheen? Om de vraagsteller een beetje op het verkeerde been te zetten wijs ik altijd eerst op onze belangrijkste bijdrage aan duurzaamheid, namelijk de concentratie van zoveel mogelijk luchtvracht op een beperkt aantal mainports waaronder natuurlijk Schiphol. Hierdoor is de beladingsgraad van de vliegtuigen veel hoger dan bij het rechtstreeks vliegen naar de eindbestemming. De milieuwinst die daarmee bereikt wordt, weegt beslist op tegen de uitstoot van het aansluitende wegvervoer, waarvoor we natuurlijk de modernste trucks inzetten.

Enige jaren geleden was ik diep onder de indruk van het verslag van een Amsterdam-Schiphol delegatie naar Dubai, die ontvangen was door Sheik Rashid al-Maktoum. De delegatieleden hadden gevraagd naar de besluitvormingsprocessen rondom al die miljardenprojecten. “Bij een kopje thee”, was het antwoord. De Schiphol afvaardiging, gewend aan onze eindeloze procedures, was zeer jaloers. Inmiddels weten we dat aan deze vorm van besluitvorming óók nadelen kleven en dat het wel eens lang zou kunnen duren voor die prachtige luchthaven en zijn eerste klas vrachtfaciliteiten rendement gaan opleveren. Misschien ligt de waarheid ook hier in het midden en kunnen we van elkaar leren.

Verladers Schiphol willen zelf boeken, kopte Nieuwsblad Transport op 17 juli boven een artikel waarin beleidsadviseur luchtvracht Joost van Doesburg van de EVO betoogt dat luchtvrachtexpediteurs te duur zijn en te weinig toegevoegde waarde leveren. Verladers zouden daarom rechtstreeks willen boeken en de EVO onderzoekt de mogelijkheden daarvoor.

De ACN-FENEX Sectorraad Expediteurs neemt krachtig stelling tegen de teneur aan het eind van het artikel dat prijs en service in geen verhouding tot elkaar staan en dat de expediteur veel te weinig doet voor wat hij aan luchtvrachtpenningen betaald krijgt. Natuurlijk kan een verlader alles zelf regelen, maar door inschakeling van een expediteur kan de verlader zich veel investeringen in kennis en systemen, tijd en inspanningen besparen.